ජීවිතයත් මගෙ කඩා වෑටි....

සෑනසීමක් නෑති ආදරයක්
ලග සිත නතර වෙලා...
විදින්න තිබු ජීවිතයත්
අද විදවන්න වෙලා....
හදාගන්න බෑරි තරමට.....
ජීවිතයත් මගෙ කඩා වෑටි....
අහිමිව ගිය නුබ වෙනුවෙන්....
තවමත් දෙනුවන් තෙත් වෙනව.....

Read more...

කවදාවත් මගෙ වෙන්නෑ.....

කදුලු පොදක ..
සුසුම් රොදක..
ළග දැවටී නුඹ උන්නට..
සිත දන්නව
මම දන්නව..
නුඔ හිමි නැති..
බව දන්නව
කදුලු ගලන..
සුසුම් හඩන
හිතේ කොනක..
නුඔ හිටියට
කවදාවත් මගෙ වෙන්නෑ...
නුඹ නම් හිමි වෙන්නෑ...

Read more...

ලියු කවි පද හදක් අතරේ....
ලියාගන්නට බැරිව ලතවුණු....
එකම එක දිග පුංචි කවියක්....
තවම ලියනවා මං....
තවම ලියනවා මං....

Read more...

නුබ නොදන්න නුබට නොදැනෙන මහ මෙරක් තරම් සෙනෙහසක් මේ හිතේ ගුලි කරන් තවත් මග බලන්නේ වැරදිලාවත් ඔය එයිද කියලා......

Read more...

කවිය ඔබ
තුන් තිස් පැයක් නිදිවරා වෙහෙසී
සිත දෙගිඩියාවෙන් තවම නොලියූ
කවිය ඔබ

Read more...

2600 සම්බුද්ධ ජයන්ති තේමා ගීතය

ඥානාලෝකය ඒකාලෝකව බැබැළේ...
බැබැළේ... බැබැළේ...
බැබැළේ සම්බුද්ධ ජයන්තිය...
2600 වසරක් එළ්ඹෙන
සමරමු මේ... සුවිසුද්ධ ජයන්තිය...

ගයා හිසේ නිල් ජල ගං තීරේ...
විදු රජුනේ විදසුන් අරඹා...
තිලෝවෙදානන්... කෙලෙස් මරුන් සිඳ...
පසක් කෙලෝ සම්‍යක් සම්බෝධී...

සාධු නාදයෙන් මුළු ලොව නැළවේ...
සද්ධා ප්‍රඥ්ඥා මෙත් ගුන පිබිදේ...
හැම දන පිළිවෙත් මග පෙළ ගස්වා...
සම්බුද්ධ ජයන්තිය පිබිදේ.

Read more...

ලොවේ පැරදුම මිසක කිසිදා ලැබූ දිනුමක් නෑ.....

~'~
අතීතය සිහිනයක් පමණයි
හැබෑ සුවඳක් නෑ
එදා සෙනෙහෙන් නොබැඳුනානම්
මෙදා වියොවක් නෑ

තැනූ මන්දිර බිඳී වැ‍ටුනත්
නෙතේ කඳුලක් නෑ
සිනහවෙන්නට වරම් නොලදත්
හිතේ කිලුටක් නෑ

සොබා දහමට නොවන අවනත
ලොවේ කිසිවක් නෑ
ලොවේ පැරදුම මිසක කිසිදා
ලැබූ දිනුමක් නෑ...
~'~

Read more...

Read more...

ශිල්ප උගත් දා... නුඹ සක්විති වෙනවා....

පිණිබර යාමේ සැවුලන් හඬලනවා
අම්මා වටකර ලිප ගිනි මැලවෙනවා
කොළඹ රේල්ලුව රජ ගමනක එනවා
නැගිටින් පුතුනේ බිම්මල් හිනැහෙනවා....//

පුතුනේ අකුරට යන්න පමාවී
ගුරු සිත රිදිලා වේවැල් හඩවාවී
ගඟේ ඇලේ පැන තෙප්පම් පැදලා
මුරණ්ඩු වුදා.... දුක්වේවී අම්මා...

වේල දෙව්ලේ කුසගිනි නොබලා
කඩමලු ඇන්දත් පින්කඳ බැබලෙනවා
කලට රුවන් වැසි වස්සන කාලේ
ශිල්ප උගත් දා... නුඹ සක්විති වෙනවා.....
~'~

Read more...

ආදරයේ එක් මොහොතක........

වර්ෂාව ඉවරයක් නොවෙමින් තවමත් ඇද වැටේ..මට ඇ‍ගේ තුරුලට වී එක කුඩයකට ගුලි වී මේ මහා වර්ෂාවේ පාළු පාරක තනිවන්නට ඇත්නම්......
ඇගේ ඇසිපිය සෙමින් වැසෙන විට ඇගේ අහිංසක සිනහව දකින විට කොහොමද මම තවත් කෙනෙකුට ආදරේ කරන්නේ.මහා වර්ෂාවේ පිණි බිංදු ඇඟේ ස්පර්ශ වීමට බියෙන් හදවතේ උණුසුම සොයා තව තවත් ළං වන විට,ඇගේ හදේ රිද්මය මගේ හදවතට දැනෙන විට,ඇගේ උණුසුම මගේ හදෙහි ඉඩ සොයන විට තවත් ගුලිවන්නට ආශාව දැනේ.ඇගේ කොන්ඩය වැහි බිදු හමුවේ ප්‍රාණවත් වන විට යළි යළිත් ඇඟේ ලස්සන දෙගුණ තෙගුණ වී යයි.අතට අතැඟිළි බැඳ සීතළ මැකීමට දෑගිළි පටලන විට දැනෙන හැඟීම......
ගැහැණු යනු ලලිතා වන් එනම් ලාලිත්ය්‍ය පිළිඹිබු කරන්නන්ය.කෙතරම් දැඩි මිනිසකුගේ වුවද ආදරය හමුවේ දැඩි බව බිදී යයි.ආදරය හදවතට නොදැනුන කෙනෙක් සෙවිය නොහැකි තරම්ය.සෑම කෙනෙක්ම වාගේ හුදකලා වූ කළ ඔහුගේ මනස අතීතයට හෝ අනාගත සිහිනයක් කරා දිව යයි.එය නිරායාසයෙන් සිදුවන දෙයකි.හදවතක නැගෙන ගිනිදැල් නිවීමට හැක්කේ ආදරයනටම පමණි.එහෙත් ආදරයට වහලකු නොවිය යුතුය.ආදරයට ආදරය කරන්නකු විය යුතුය...........

Read more...

පූඡනීය වූ ආදරයේ දශමයක් ඉදිරිපත් කරන්නට මා මේ කාලය වැය කරන්නෙමු....

ආදරය සරසවියක් වූ කළ එම සරසවියෙන් අනිවාර්යෙන්ම ලැබෙන උපාදියක් වේදනාව නම් වේ.ආදරයෙන් ඉගෙන ගත යුතු බොහෝ දේ ඇති බ‍ව මා ඔබට කිවයුතු නොවේ.කෙනෙකුගේ ආදරය පළමුව ඇස් වලින් ද දෙවනුව සිනහවෙන්ද ප්‍රකාශ වේ.සිනා වන්නාට සිනා සිය යුතුය.එ‍හෙත් සිනා සෙන්නාට මුළා නොවිය යුතුය.

Read more...